Posts

கோடைக்குப் பின்னான குளிர்...

Image
  எல்லாம் ஓஸ்லோவின் ஒரு மழைநாளில் துவங்கியது. ஒரு சிறிய புத்தக அங்காடியைப் பற்றிய பரிந்துரை என்னை வழிதேடி ஓட வைத்தது. அங்கே இருந்த சிப்பந்தி காட்டிய, தேர்ந்த மொழிபெயர்க்கப்பட்ட நோர்வேஜிய படைப்புகள் கொண்ட சிறிய அடுக்கில் இருந்து இந்த புத்தகத்தை கையில் எடுத்தேன். பக்கங்களைப் புரட்டியதும், வரிகள் வந்து மனதோடு ஒட்டிக்கொண்டன. உண்மையில் எதுவுமே ஒரு நாளில், ஒரு பொழுதில் துவங்குவதில்லை. முந்தைய பொழுதுகளின் நிகழ்வுகள், நிழல்களாக நீள்கிறது. பின் அதுவே மனதில் தொக்கி ஒரு கேள்விக்குறியாய் பிரமாண்டமாக உருப்பெறும்போதுதான் திடீர் என அதன் இருப்பு ஒரு நாள் வந்து உறுத்தத்துவங்குகிறது. உறவுகளுக்கிடையே எழும் நம்பிக்கைகள், உடைந்து போகும் போது வரும் வலி மனதிற்குள் நீங்காத ரீங்காரமாக இருந்து, அழுத்தம் தரும். அந்த நேரத்தில் அதை ஜீரணித்துக்கொண்டாலும், பிறகு பலநேரங்களில் நாம் தேடுவதெல்லாம் அதற்கான நியாயம் அல்ல. ஆங்கிலத்தை சொல்லும் closure என்னும் வெறும் முடிவுதான். ஆனால், அதுவும் கூட அரிதாகத்தான் சிலருக்குக் கிட்டுகிறது. அப்படி ஒரு சிக்கலைத்தான் "Out Stealing Horses" என்ற இந்தப் புதினம் பேசுகிறது. இதை...

Aliyah என்னும் பெரும் பயணம்.

Image
ஒவ்வொரு முறை மனித இடப்பெயர்வு நிகழும் போதும், மனித இனம் தனது சரித்திரத்தில் ஒரு பக்கத்தை புதிதாக எழுதுகிறது. ஒரு இனம் அல்லது கூட்டம் இடம் பெயர்ந்தது என்று குறிப்பிடும்போது, பொதுவாக கடந்துவிடும் சரித்திரம், அந்தக் கூட்டத்தில் உள்ள தனி மனிதர்களின் மன ஊசலாட்டங்கள், கலக்கங்கள், தடுமாற்றங்கள் ஆகியவற்றை பெரிதும் பொருட்படுத்துவதில்லை. ஆனால், எந்த ஒரு இடப்பெயர்வும் அது போன்ற தனி மனிதர்களின் மனவோட்டங்களின் வெளிப்பாடுகளையும், அதன் வழியே நிகழும் பல்வேறு நகர்வுகளையும் கடந்தே செல்கின்றது. அப்படிச் செல்லும் தடங்களை பதிவு செய்யும் இலக்கியங்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. கேவலம், ஒரு வீடு மாறும் நிகழ்வே சிலநேரம் உணர்ச்சிப்பெருக்கின் ஆதாரமாக உருவெடுக்கும்போது, தலைமுறை தலைமுறையாக வேர்விட்ட உறவுகளை, அறுத்துப் போகும் பெரும் சமூக இடப்பெயர்வு என்பது எவ்வளவு ஆழமான தடங்களை விட்டுச்செல்லும்? யூதர்களின் வாழ்வே அப்படிப்பட்ட ஓயாத அலைக்கழிப்புகளாலும், அதன் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்த இடப்பெயர்வுகளாலும் நிறைந்திருப்பது வரலாற்றின் பக்கங்களை புரட்டியவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். அதற்கு முன்பே பைபிளின் The Book of Exodus என்ற...

நீரோட்டப்பயணம்

Image
" - தெனமு ராணி தண்ணி சேந்தியெடுக்க அவியை வூட்டு கெணத்துக்கு போவா. அன்னைக்கு அதே மாறி போனாளா... போயி உள்ள எட்டிப்பாக்கையில ராசா குடுத்த அவ மூக்குத்தி களுண்டு உள்ள உளுந்திருச்சு..." இந்த இடத்தில் தாத்தா கதையை நிறுத்தி விட்டு அமுக்கமான ஒரு சிரிப்பை தெறிக்க விடுவார். அதுவரை ஆர்வமாய் வாயை பிழிந்து கதை கேட்ட பொடிசுகளில் ஒன்று, ஆவல் அடக்க முடியாமல், "ம்... ம்... ?"என்று பரபரக்கும். அதற்கும் ஒரு நிதானமான சிரிப்பை உதிர்த்த தாத்தா, "ம் ன்னா வந்துருமா ? " "அட,... அப்பறோ? " "அப்பறோன்னா வந்துருமா?!" இந்த இடத்தில் இது வரை அவர் சொன்ன மத்த கதைகளை ஆர்வமாக கேட்டுக்கொண்டு வந்த கொஞ்சம் வளர்ந்த டிக்கட்டுகள் இன்றைய நிகழ்ச்சி நிறைவு பெற்றது என்று புரிந்து நழுவ ஆரம்பிக்குங்கள். ஆனால், இன்னும் விவரம் புரியாத ஏதோ குழந்தை மாத்திரம், "... என்ன தாத்தா ஆச்சு?" என்று சிணுங்கும் குரலில் மனம் தளராத விக்கிரமாதித்தன் போல தொடரும். ஆனால் அதற்கும் அவர், வேதாளம் போல, "ஆச்சுன்னா வந்துருமா?!" என்று மரத்தில் ஏறிவிடுவார்... இப்படியே இன்னும் சில கணங்கள் மாறிமா...

ஒரு கோப்பைத் தேநீர் - பாகம் 2

Image
தினமும் அதிகாலையில் டீக்கடைகள் பள்ளியெழுச்சி பாடுவது கோவையில் மட்டுமல்ல, தமிழ்நாடு முழுவதும் தான். பசியோடு அதிகாலையிலேயே பணியை துவங்கும் துப்புரவுத்தொழிலாளிகள் முதல் பஸ் பிடித்து எட்டே காலுக்குள் வருகையை பஞ்ச்சடிக்க வேண்டும் என்று ஓடும் ஆலைத் தொழிலாளிவரை, சாமானியர்களின் பசிக்கும் வயிற்றுக்கு அமைதியளிக்கும் அருமருந்து, அந்த பத்து ருபாய் டீ தான். ஆரம்பகாலத்தில் எத்தனையோ முறை ஷாப் பிளோரில் சாப்பாட்டு நேரம் கடந்து பழுதான இயந்திரத்தோடு மல்லுக்கட்டி, சரிசெய்துவிட்டு பசியில் சுருசுருக்கும் வயிற்றோடு கீழே இறங்கிவந்தால், பக்கத்தில் இருந்த ஆப்ரேட்டர், "தம்பி , நீங்க பாட்டுக்கு மும்மறமா வேலைய பாத்துட்டு இருந்திங்க... டீ சப்ளை நேரமாச்சு, அதனால உங்களுக்கும் ஒரு டீ வாங்கிவச்சேன்.. இந்தாங்க" என்று நீட்டும்போது, அப்போது பொங்கி வரும் உணர்வை "ரொம்ப தேங்க்ஸு ங்கண்னா" என்ற இருவார்த்தைகளில் எல்லாம் அணை போட முடியாது. அப்படி எல்லோருக்கும் சஞ்சீவனியாய் திகழும் தேனீரின் பழுப்புப்பக்கங்கள் ரத்தம் தோய்ந்து என்றால் நம்பமுடியுமா? அப்படித்தான் எனக்கும் இருந்தது. சிறு வயதில் குன்னுரில் வளர்ந்த என...

ஒரு கோப்பைத் தேநீர் - பாகம் 1

Image
வீட்டில் அப்பா எப்போதும் டீ மட்டுமே குடிப்பார். இன்று வரை அவருக்கு எந்த சந்தோஷமும் துக்கமும் ஒரு கோப்பை தேநீரில் தீர்ந்து போகும். அம்மாவை மணம் புரிந்த பின் என் பாட்டிக்கு அதிர்ந்து பேசாத, மரியாதையான, குறிப்பாக டீ மட்டுமே குடிக்கும் மாப்பிள்ளை என்பதில் ஏகப்பெருமை. அவர் என்ஜினீயர் என்பதோ, அரசு அதிகாரி என்பதோ அவளுக்கு ஒரு பொருட்டே இல்லை. டீ குடிப்பதைத்தவிர வேறு கெட்ட பழக்கங்கள் ஏதும் இல்லாத மாப்பிள்ளை என்பது அவளுக்கு அவ்வளவு பெருமையாக இருந்தது. கடைசி வரை பிளாஸ்கில் தீரத்தீர காபியை அவளிடம் கேட்டு வாங்கி வைத்து, இரவு பத்து மணிக்குக் கூட குடிக்கும் தாத்தாவின் கணக்கில் அவருடைய காப்பி குடிக்கும் பழக்கமும் ஒரு கெட்ட பழக்கமாகவே அவள் அகராதியில் என்றும் இருந்தது. அத்தோடு இதையெல்லாம் சொல்லிச் சொல்லி என்னை வெறும் பால் மட்டுமே குடிக்க வைத்து வளர்த்தாள். கல்லூரி படிக்கும் காலத்தில் போரடித்தால் கட்டடித்து விட்டு டூ வீலரில் மலையேறி குன்னூருக்கோ ஊட்டிக்கோ சென்று TANTEAயில் டீ குடித்துவருவது தெரிந்திருந்தால் டீ குடிப்பதைப்பற்றிய அவளுடைய அபிப்பிராயம் என்னவாகியிருக்கும் என்று என்னால் நினைத்துக்கூட ப...

புலம்பெயர் வாழ்வு

Image
2009 மே மாதம் நான் ஜெர்மனி வந்து இறங்கிய நேரம். பணிமாற்ற நிகழ்வில் இந்தியாவை விட்டு ஜெர்மனியில் வந்து வாசிக்க ஆரம்பித்த காலம். அப்போது தமிழுலகம் ஒரு கொந்தளிப்பான காலகட்டத்தின் நடுவே இருந்தது. ஈழத்தில் இருந்து நெஞ்சை நடுங்க வைக்கும் துயர நிகழ்வுகள் தொடர் செய்திகளாய் வந்து, ஈட்டியாய் நெஞ்சைத் துளைத்தன. இந்திய, தமிழக மற்றும் உலக அரசியல் தலைமைகளை வெறுப்புடன் பார்த்த காலகட்டம். அதுவரை தமிழகத்தில் தொலைவில் இருந்து பார்த்திருந்த நிகழ்வுகள், ஐரோப்பாவின் ஈழத்தமிழ்ச் சமூகத்தின் நெருக்கத்தில் கண்ணீரையும், துயரத்தையும், நெருக்கத்தில் அனுபவிக்க வைத்தது. இப்படி ஒரு துயரம் எப்போதும் இல்லை என தோன்றியது. உலகமே தமிழினத்தின் அழிவை பார்த்துக்களிப்பதாய் மனம் அலைமோதியது. ஆனால் காலமும் வாழ்வின் யதார்த்தங்களும் அதைக் கடக்க வைத்தன. இருந்தபோதும், அந்த ரணங்களின் வடுக்களும், வலிகளின் தடங்களும் மறையாமல் அவ்வப்போது வந்து அழுந்துவது மாத்திரம் நிற்கவில்லை. இந்தியாவுக்கு திரும்பிய பின்னும் அந்த அழுத்தம் இன்னும் முழுதாக விலகவில்லை. போரின் முடிவிற்கு பின்னால் மெல்ல மெல்ல யதார்த்தங்கள் விளங்க ஆரம்பித்தன. வஞ்சிக்கப்பட்ட த...

அற்புதங்களின் காலம்.

Image
  1665 வருடம், இங்கிலாந்து, குறிப்பாக இலண்டன் மாநகரம் பெரும் பேரழிவைச் சந்தித்தது. வசந்தத்தின் வருகை, Black Death என்னும் பெரும் bubonic Plague மரணத்தையும் சேர்த்தே அழைத்து வந்தது. ஒரே வாரத்தில் 7000 மக்கள் மரணித்த உச்சத்தை தொட்டது. மொத்தமாக 1 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் மரணக்குழியில் தள்ளப்பட்டனர். இலண்டனின் மக்கள்தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு காலியானது. ஒரு பெரும் ஊழித்தாண்டவம் ஆடி, 1666ல் மெதுவாக நின்று போனது. அப்படிப் பரவிய இந்தக் கொலைத்தொற்று ஒரு துணிச்சுருள் வழியே எயாம் ( Eyam ) என்ற ஒரு சிறு கிராமத்தைச் சென்று சேர்ந்ததது. அதன் பின், அக்கிராம மக்கள் தாங்களாகவே தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு தொற்றையும், அதன் கொடுமையையும் எதிர்கொண்டு மீண்ட சரித்திரம் தான் இந்த புத்தகத்தின் முடிச்சு. சரித்திர நிகழ்வுகளையும், உண்மையில் வாழ்ந்த மனிதர்களையும், வாய்வழி கேட்ட சம்பவங்களையும் இணைத்து, தன் கற்பனையின் தூரிகையைக் கொண்டு, Geraldine Brooks படைத்த சித்திரம் தான் இந்த “Year of Wonders” என்ற புனைவு. புலிட்சர் விருது பெற்ற Geraldine Brooks, ஆஸ்திரேலியாவில் பிறந்த பத்திரிகையாளர். அவர் எழுதிய முதல் ப...